کامیابی

یکی دیگر از موانع بزرگ اعتماد به نفس، ترس است.

بهترین و موثرترین راه غلبه بر ترس هم اقدام است.

در روانشناسی ترس، گفته می‌شود، به هر آنچه که از آن می‌ترسید، نزدیک شوید و در آن فرو روید. اگر از آب می‌ترسید تا خود را درون آب نیندازید، ترستان فرو نمی‌ریزد.

اگر از کنفرانس دادن می‌ترسید تنها راه حل شما کنفرانس دادن است.

بار اول ممکن است در اثر ترس صدایتان بلرزد و نفس کم بیاورید؛ اما با این وجود دفعه بعد برایتان آسانتر خواهد بود و دفعه بعد و دفعات بعد به مراتب آسانتر و بالاخره زمانی می‌رسد که نه تنها نمی‌ترسید. بلکه خودتان مشتاقانه از آن استقبال می‌کنید.

معمولاً شما درست بر عکس عمل می‌کنید. وقتی از چیزی می‌ترسید، خود را از آن کنار می‌کشید! و با این روش، مدام بر ترس و اضطراب و عدم اعتماد به نفس خود می‌افزایید.

مواردی را که در آن از اعتماد به نفس لازم بر خوردار نیستید؛ در ذهن خود دقیقاً جستجو کنید و در جهت انجام آن سریعاً اقدام کنید. مشکل را ببینید و در همان مورد اقدام کنید. در همانجایی اقدام کنید که دچار ترس و اضطراب و کمرویی هستید.

کمرویی، بیشتر در صورت حضور در جمع افراد غریبه و ملزم بودن به بر قراری ارتباط با آنها ایجاد می‌شود .

(ارتباطات شامل حضور در میان افراد بر جسته و موفق، حضور در موقعیتهای اجتماعی جدید، مواجه با جنس مخالف و ...)

با دیگر تأیید می‌کنم که تنها راه حل غلبه بر ترس، اقدام است.

خود را به درون آب بیندازید.

* مطالب فوق برگرفته از کتاب اعتماد به نفس در 10 روز تألیف م. حورایی است *

اصل نگهداری، زمینه‌ساز و شروع ایجاد هر ویژگی مثبت در خود است.

اصل نگهداری، یعنی اجتناب از اندیشه منفی، بیان منفی و توجه به انتقادهای نا به جای دیگران و کارهای خود شکنانه.

اصل نگهداری، همانست که حضرت زردشت فرمود: پندار نیک، گفتار نیک، کردار نیک.

تا زمانی که شما درباره تواناییها و احساسهای خود، منفی فکر کنید؛ یا درباره آنها حرفهای تحقیر کننده و تمسخر آمیز بزنید؛تا زمانی که شما رفتارهای خودشکنانه را ترک نکنید؛ بهتر است که به فکر پرورش اعتماد به نفس خود نیفتید؛ زیرا هر آنچه را که با انجام تمرینات پرورش اعتماد به نفس، به دست می‌آورید، با عدم رعایت اصل نگهداری، آتش می‌زنید.

یا تمرینات اعتماد به نفس را اصلاً انجام ندهید یا اصل اولیه نگهداری را رعایت کنید!

مراقب باشید در طول روز صحبتهایی مثل به « من نیامده...!» ما خیلی ساده‌ایم! بعضی از مردم گرگند و بعضی دیگر بره!! هیچ کاری از دست من ساخته نیست و...، نکنید.

نه تنها خودتان از این حرفها نزنید بلکه به صحبتهای منفی دیگران هم گوش ندهید. اگر اطرافیان شما مدام به شما می‌گویند: تو نمی‌توانی، تو بی عرضه‌ای لیاقت نداری . سرت کلاه می‌گذارند و...، از آنها اجتناب کنید.

اگر این اطرافیان، اعضای خانواده و همکاران شما هستند که نمی‌توانید از ایشان اجتناب کنید، سعی کنید حتی الامکان از این صحبتها دوری کنید یا اینکه دست‌کم به این حرفها توجه و تمرکز نکنید.

عبارت «تو بی عرضه‌ای» انرژی لازم را برای نفوذ به ناخودآگاه شما ندارد و نمی‌تواند باعث عدم خودباوری شما شود، آنچه که به این عبارت و عبارات نظیر آن، انرژی می‌دهد، توجه و تمرکز توأم با احساس بعدی شماست.

شما گاهی ساعتها و حتی روزها به آنچه دیگران (خانواده، بستگان، دوستان و حتی یک غریبه) به شما گفته‌اند، فکر می‌کنید و با این تفکر، تابش انرژی ذهنی بیشتر و جذب و خلق بیشتر را سبب می‌شود. پس: در مورد خود فکر منفی نکنید. حرف منفی نزنید و تا حد امکان به صحبت منفی دیگران توجه نکنید. بعضی وقتها شما مفهوم مثبتی در ذهن خود دارید اما به شکلی منفی آن را بیان می‌کنید؛ مثلاً می‌گویید: من نباید خودم را ببازم. من نباید دست و پایم را گم کنم و نمی‌کنم...

اینها هم حرف منفی هستند. شما باید بگویید: من باید به خودم متکی باشم. من باید به اقتدار عمل کنم و می‌کنم...

* مطالب فوق برگرفته از کتاب اعتماد به نفس در 10 روز تألیف م. حورایی است *

وقتی قرار است شما هر روز رشد کنید و شخصیتی متکامل‌تر و بهتر باشید ؛ نسبت به تصمیم و آینده خود با بیان مثبت حرف بزنید.

لزومی ندارد که شما برای تغییر: خود کنونیتان را تحقیر و سرزنش کنید.

تک تک واژه‌هایی که شما در تعریف از خود به زبان می‌آورید، روی احساس شما در مورد خود تأثیر می‌گذارد. برای اینکه شما بخواهید تغییر مثبتی در خود ایجاد کنید، به یک احساس مثبت نیاز دارید. و این احساس مثبت یعنی همان احساس توانایی و شایستگی بهتر از این بودن.

بیان گذشته منفی، احساس منفی را به دنبال دارد که این احساس منفی مانع از عملی شدن تصمیم شما می‌شود.

نگویید: اعتماد به نفس ندارم. اراده‌ام ضعیف است... مضطرب هستم.خجالتی‌ام. همیشه شکست می‌خورم. هیچ کاری از دستم بر نمی‌آید. آدم سستی هستم و...

اگر واقعاً میل دارید تغییر کنید و دگرگون شوید؛ از همین الان تصمیم بگیرید که در مورد اینکه قبلاً چگونه بوده‌اید و تا به امروز چگونه شخصیتی داشته‌اید و چرا چنین بوده‌اید؛ مطلقاً صحبت نکنید.

اگر شما تمام تمرینات این کتاب را مو به مو انجام دهید ولی درباره خود با بیانی منفی صحبت کنید؛ عملاً هیچ چیز به دست نمی‌آورید.

زبان خود را از گفتن حرفهای منفی در مورد خود نگهدارید. به جای آنکه با بیان منفی از خود حرف بزنید به خود بگویید: هر روز و هر شب شخصیت من از هر جهت بهتر و بهتر می‌شود و اعتماد به نفس من روز به روز بیشتر و بیشتر می‌شود.

یادتان باشد صحبت کردن درباره اینکه مثلاً فلان روز چه کار کرده‌اید و خجالت زده شدید و... یعنی مقاومت در برابر پرورش اعتماد به نفس خود.

تصویر ذهنی خود را دگرگون کنید.

بیان شما از افکار شما سرچشمه می‌گیرد و افکار شما از تصویرهای ذهنی شما.

شما خود را در ذهن خود چگونه می‌بینید؟ آنچه که می‌بینید، فکر و کلام شما را می‌سازد.

علت اینکه شما به راحتی خاطرات تلخ و منفی خود را به یاد می‌آورید؛ این است که آن را خیلی در ذهن مرور می‌کنید یعنی تصویر آن را بارها و بارها در ذهن خود ترسیم می‌کنید و گاه حتی آن را به زبان توصیف می‌کنید؛ که آن توصیف کردن، در واقع دقیق شدن و همه جانبه نگاه کردن به تصویر است.

هم اکنون چشمهای خود را ببندید. یک تصویر عالی از خود بسازید.

خود را ببینید که الگوی واقعی اعتماد و اتکاء به نفس هستید.

این تصویر ذهنی را در ذهن خود مدام بپرورید.

اگر بگویم که ساعت به ساعت این تصویر را در ذهن خود مجسم کنید و یا فقط احساسش نمایید؛ باز هم کم گفته‌ام.

هر چه قدر این تصویر در ذهن شما برجسته‌تر، رنگی‌تر، شفاف‌تر و با صدا و نزدیکتر باشد؛ اعتماد به نفس شما بهتر می‌شود چون احساس شما درباره خودتان بهتر می‌گردد.

تفاوتی نمی‌کند که تجسم شما خود احساس باشد یا دیگر احساس. هم می‌توانید خود را در حال قدم زدن ببینید (در درون خود - خود احساس) و هم می‌توانید چون بیننده‌ای از بیرون به نظاره خود مشغول شوید. (دیگر احساس).

مشکل در دیدن تصویر ذهنی:

به کسانی که در دیدن تصویر ذهنی خود، مشکل دارند؛ پیشنهاد می‌کنیم که روزانه 10 الی 20 دقیقه در زمانهای مختلف در آینه به چهره بنگرند.

یکی از شرایط پایدار یک تصویر در حافظه، دقت است. ما معمولاً خیلی گذرا و آنهم گاه با ذهنیت منفی به چهره خود نگاه می‌کنیم.

به خود برسید و بعد جلوی آینه بروید و به چهره پاکیزه و آراسته خود به دقت نگاه کنید. تبسمی کنید و سعی کنید با ذهنیت مثبت و تحسین کننده در این چهره نگاه کنید.

می‌توانید گهگاه چشم را ببندید و تصویر را در ذهن ببینید و مجدّداً به خود نگاه کنید.

صرف نظر از تصاویر تخیلی که در ذهن ایجاد می‌کنید؛ مطمئناً آنچه در عمل و واقعیت انجام می‌دهید، نیز در ذهن تصویر می‌شود.

پس مراقب باشید (البته در نهایت آرامش و آسودگی و نه ترس و اضطراب) که در واقعیت هم همیشه طوری عمل کنید که تصویر فردی متشخص و محترم در ذهن شما نقش ببندد.

* مطالب فوق برگرفته از کتاب اعتماد به نفس در 10 روز تألیف م. حورایی است *

پیامد احساس گناه، که نقش اصلی را در کشتن اعتماد به نفس، بازی می‌کند؛ سرزنش خود است.

شما یکبار مرتکب اشتباه می‌شوید اما ساعتها و روزها و هفته‌ها به سرزنش خود می‌پردازید. این تکرار سرزنشها، احساس گناه را در شما تشدید می‌کند. اگر عقیده شما این است که اشتباه کرده اید؛ چرا در صدد جبران بر نمی‌آیید و به سرزنش خود ادامه می‌دهید؟ به خصوص اگر کسی را آزار داده باشید؛ سعی می‌کنید با سرزنش مداوم خود، به شکلی به خود آزار برسانید و نتیجه را مساوی کنید!

باید بدانید که برای جبران خطا، سرزنش خود، اعتماد به نفس را آنقدر پایین می‌آورد که دیگر جایی برای جبران واقعی آن خطا باقی نمی‌ماند. شما باید دقیقاً پس از هر اشتباه خود، آن را جبران کنید به هر طریقی به جز سرزنش کردن خود.

همیشه برای جبران خطا، خصوصاً پس از ارتکاب آن روحیه عالی و بالایی لازم است و مسلماً سرزنش خود، یک رفتار خودشکنانه است.

هر اشتباهی که انجام داده‌اید؛ به خود بگویید: آن را به هر شکلی که شده جبران می‌کنم به جز با سرزنش خود.

با خود بر خوردی ملایم داشته باشید:

وقتی اشتباهی مرتکب می‌شوید؛ با خود بر خوردی ملایم داشته باشید. اشتباه را یک بار به خود متذکر شوید و به آرامی در صدد جبران برآیید.

سرزنش کردن خود، یک بر خورد بسیار خشن و ناملایم با خود است. حتی، غصه خوردن، غذا نخوردن، اعتصاب غذا کردن، عصبانی شدن و... از جمله برخوردهای خشن با خود می‌باشد.

اگر کسی که شما عمیقاً دوستش دارید، در مورد شما اشتباهی بکند؛ هرگز با او با خشونت رفتار نمی‌کنید؛ پس حالا که دوستار خود نیز هستید و به مرتبه خودشیفتگی رسیده‌اید، نباید به خود اجازه دهید که با خود تند برخورد کنید.

دیگران را سرزنش نکنید:

به صورت یک اصل کلی، همیشه انعکاس رفتار شما با دیگران، همیشه به شما باز می‌گردد. به قولی، هر تابشی، بازتابشی را به دنبال دارد.

اگر شما قصد دارید که اعتماد به نفس را در خود پرورش دهید؛ باید بدانید که سرزنش مداوم دیگران، مانع رشد اخلاقی شما می‌شود و یا دست کم آن را به تأخیر می‌اندازد. پس، بسیار عالی است که سرزنش دیگران نسبت به خود را به حداقل برسانید.

برای دریافت چنین چیزی، باید شما، دیگران را سرزنش نکنید.

اگر زیاد دیگران را سرزنش کنید، به همین میزان هم مورد سرزنش دیگران، واقع می‌شوید. اگر مدام از دیگران انتقاد کنید، دیگران هم فراوان از شما انتقاد می‌کنند.

اگر به عیب‌جویی و تمسخر دیگران بپردازید، دیگران هم به عیب‌جویی و تمسخر شما می‌پردازند.

فراموش نکنید که جهان، بازتابی از خود ماست.

اگر می‌خواهید اعتماد به نفس شما آسیب نبیند، به اعتماد به نفس دیگران آسیب نرسانید. شما هرگز کسی را سرزنش نمی‌کنید چون می‌دانید که هم به شما و هم به دیگران، لطمه وارد می‌کند.

سرزنش ممنوع! اقدام کنید.

* مطالب فوق برگرفته از کتاب اعتماد به نفس در 10 روز تألیف م. حورایی است *